Wybory prezydenckie na Ukrainie w 2004 roku
| Ukraina |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Wybory prezydenckie na Ukrainie odbyły się w dwóch turach: 31 października i 21 listopada / 26 grudnia 2004 .
W pierwszej turze zwyciężył Wiktor Juszczenko przed Wiktorem Janukowyczem . Według Centralnej Komisji Wyborczej w drugiej turze zwyciężył Wiktor Janukowycz. Wyniki te zostały zakwestionowane, zarówno przez zwolenników Juszczenki na Ukrainie, jak i przez niezależnych międzynarodowych obserwatorów, a ich ogłoszenie stało się początkiem Pomarańczowej Rewolucji . Opozycja ukraińska zaskarżyła rezultaty wyborów prezydenckich do Sądu Najwyższego, który zabronił oficjalnej publikacji wyniku wyborów do czasu rozpatrzenia odwołania.
3 grudnia 2004 ukraiński Sąd Najwyższy zdecydował, że druga tura wyborów prezydenckich zostanie powtórzona. Uznano, iż nie sposób ustalić rzeczywistych wyników głosowania. Powtórkę ustalono na 26 grudnia . Datę tę proponowali jako jedną z ewentualnych polscy i unijni mediatorzy.
26 grudnia , w powtórzonej drugiej turze wyborów prezydenckich na Ukrainie zwyciężył Wiktor Juszczenko przed Wiktorem Janukowyczem . 10 stycznia 2005 roku Ukraińska Centralna Komisja Wyborcza ogłosiła oficjalne, ostateczne wyniki wyborów, zgodnie z którymi, po przeliczeniu wszystkich głosów, na Juszczenkę oddało głos 51, 99 proc., a na Janukowycza 44, 20 proc. wyborców.
[ edytuj ] Kandydaci
- Wiktor Juszczenko - były premier Ukrainy i szef banku centralnego, lider parlamentarnej opozycji; w pierwszej turze został poparty przez ugrupowania Bloku Nasza Ukraina (tj. m.in. Ludowy Ruch Ukrainy , Ukraińska Partia Ludowa , Reformy i Porządek , Partia Solidarność , Młodzieżowa Partia Ukrainy, Związek Chrześcijańsko-Demokratyczny , Kongres Ukraińskich Nacjonalistów , Partia Obrońców Ojczyzny ) i Bloku Julii Tymoszenko ( Batkiwszczyna , Ukraińska Partia Republikańska "Zjednoczenie" , Ukraińska Partia Socjaldemokratyczna );
- Wiktor Janukowycz - urzędujący premier Ukrainy, jeden z liderów klanu donieckiego ; wystawiony przez Partię Regionów , popierany też przez Ludową Partię Agrarną Ukrainy , Partię Ludowo-Demokratyczną , Partię Socjaldemokratyczną , Trudową Ukrainę i kilkanaście mniejszych ugrupowań;
- Ołeksandr Moroz - poseł, były przewodniczący Rady Najwyższej , lider Socjalistycznej Partii Ukrainy ; w II turze poparł Wiktora Juszczenkę;
- Petro Symonenko - poseł, lider Komunistycznej Partii Ukrainy ; w II turze opowiedział się przeciwko obydwu kandydatom;
- Natalia Witrenko - była posłanka, lider Postępowej Socjalistycznej Partii Ukrainy ; w II turze poparła Wiktora Janukowycza;
- Anatolij Kinach - były premier Ukrainy, lider Partii Przemysłowców i Przedsiębiorców Ukrainy ; w II turze poparł Wiktora Juszczenkę;
- Ołeksandr Jakowenko - były poseł, lider Komunistycznej Partii Robotników i Chłopów;
- Ołeksandr Omelczenko - mer Kijowa , lider Ukraińskiej Partii Jedności; w II turze poparł Wiktora Juszczenkę;
- Leonid Czernowecki - deputowany Naszej Ukrainy , biznesmen; w II turze poparł Wiktora Juszczenkę;
- Dmytro Korczynśkyj - lider nacjonalistycznej partii Bractwo;
- Mykoła Hrabar - były poseł, kijowski adwokat , kandydat "techniczny" Wiktora Juszczenki;
- Mychajło Brodskyj - były poseł, dziennikarz-skandalista, lider partii Jabłoko, kandydat "techniczny" Wiktora Juszczenki;
- Jurij Zbitniew - były poseł, lider partii Nowa Siła;
- Serhij Komisarenko - nauczyciel akademicki;
- Wasyl Wołha - przewodniczący pozarządowej organizacji "Publiczna Kontrola";
- Bohdan Bojko - były poseł, lider Ludowego Ruchu Ukrainy za Jedność (mały prokuczmowski odłam NRU ); kandydat "techniczny" Wiktora Janukowycza;
- Ołeksandr Rżawskyj - były poseł, lider partii Jedna Rodzina;
- Mykoła Rohożynskyj - działacz społeczny;
- Władysław Krywobokow - przedsiębiorca, lider Partii Ludowej Socjalnej Ochrony;
- Ołeksandr Bazyljuk - lider Słowiańskiej Partii Ukrainy;
- Ihor Duszyn - lider Liberalno-Demokratycznej Partii Ukrainy; kandydat "techniczny" Wiktora Janukowycza;
- Roman Kozak - lider Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów;
- Wołodymyr Neczyporuk - poseł, lider partii Ludowa Władza.
Łącznie w pierwszej turze wystartowało 24 kandydatów. Dwóch kolejnych (Witalij Kononow z Partii Zielonych i Hryhorij Czernysz) zrezygnowało ze startu już po rejestracji. Część kandydatów wzięła udział w wyborach wyłącznie z przyczyn technicznych - tylko po to, aby zwiększyć liczbę przedstawicieli jednego z liderów w poszczególnych komisjach wyborczych.
[ edytuj ] Wyniki I tury wyborów
| Kandydat | Partia | Głosy | % |
|---|---|---|---|
| Wiktor Juszczenko | Blok Nasza Ukraina , Blok Julii Tymoszenko | 11.125.395 | 39, 87% |
| Wiktor Janukowycz | Partia Regionów | 10.969.579 | 39, 32% |
| Ołeksandr Moroz | Socjalistyczna Partia Ukrainy | 1.621.154 | 5, 81% |
| Petro Symonenko | Komunistyczna Partia Ukrainy | 1.388.045 | 4, 97% |
| Natalia Witrenko | Postępowa Partia Socjalistyczna Ukrainy | 426.897 | 1, 53% |
| Anatolij Kinach | Partia Przemysłowców i Przedsiębiorców Ukrainy | 260.890 | 0, 93% |
| Ołeksandr Jakowenko | Komunistyczna Partia Robotników i Chłopów | 218.214 | 0, 78% |
| Ołeksandr Omelczenko | Ukraińska Partia Jedność | 136.502 | 0, 48% |
| Leonid Czernowecki | niezależny | 128.037 | 0, 45% |
| Dmytro Korczyńskyj | niezależny | 49.641 | 0, 17% |
| Andrij Czornowił | niezależny | 36.086 | 0, 12% |
Żaden z pozostałych kandydatów nie przekroczył 0, 1% głosów.
[ edytuj ] Wyniki II tury i powtórzonego głosowania w obwodach
[ edytuj ] Zobacz też
- Pomarańczowa rewolucja na Ukrainie
- Wybory parlamentarne na Ukrainie w 2006 roku
- Kryzys polityczny na Ukrainie, 2007
- Wybory parlamentarne na Ukrainie w 2007 roku
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Centralnej Komisji Wyborczej (po ukraińsku)
- Wybory w Ukrainie (strona zwolenników Janukowycza)
- Rezolucja Parlamentu Europejskiego
|
||||||||||||||||

