Partie polityczne Ukrainy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ukraina |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Partie polityczne Ukrainy – na Ukrainie istnieje system wielopartyjny . Partie konkurują o miejsca w jednoizbowym parlamencie, 450-osobowej Radzie Najwyższej .
W wyniku wyborów z 2007 w parlamencie znalazło się 5 ugrupowań. Od wyborów z 2006 obowiązuje ordynacja, wedle której wszystkie mandaty dzieli się proporcjonalnie pomiędzy listy wyborcze, które przekroczą próg 3% w skali kraju. Cała Ukraina jest jednym okręgiem wyborczym , mandaty w parlamencie obsadzane są przez kolejnych kandydatów z listy.
[ edytuj ] Główne partie i koalicje ukraińskiej sceny politycznej
- Partia Regionów (Партія регіонів) – powstała w 1997 jako Partia Regionalnego Odrodzenia Ukrainy, pod obecną nazwą od 2001 . Zrzesza zwolenników szerokiego programu socjalnego oraz decentralizacji Ukrainy . Największym poparciem cieszy się na wschodzie kraju. Przewodzi jej były ukraiński premier, Wiktor Janukowycz .
- Blok Julii Tymoszenko (Блок Юлії Тимошенко, BYuT):
- Wszechukraińska Koalicja „Ojczyzna” (Всеукраїнське об'єднання „Батьківщина”) – założona w 1999 przez Julię Tymoszenko .
- Reformy i Porządek (Реформи і порядок, PRP) – założona w 1997 przez Wiktora Pynzenyka , byłego wicepremiera i ministra finansów.
- Ukraińska Partia Socjaldemokratyczna (Українська Соціал-Демократична Партія, USDP) – powstała w 1999 , przewodniczy jej Jewhen Kornijczuk .
- Nasza Ukraina – Ludowa Samoobrona (Наша Україна-Народна Самооборона, NU-NS) – koalicja powołana 5 lipca 2007 na bazie dawnych koalicjantów z Bloku Nasza Ukraina oraz ruchu Ludowa Samoobrona , zwana „Megablokiem”, w składzie:
- Ludowy Związek „Nasza Ukraina” (Народний Союз „Наша Україна”, NSNU) – powstałe w 2005 centroprawicowe ugrupowanie zrzeszające zwolenników demokratyzacji kraju i zbliżenia z Unią Europejską i NATO ; liderem „Naszej Ukrainy” jest prezydent kraju Wiktor Juszczenko , przewodniczącym były wicepremier Wiaczesław Kyryłenko .
- Ludowy Ruch Ukrainy (Народний Рух України, NRU) – partia powstała 1989 jako Ludowy Ruch Ukrainy na rzecz Przebudowy . Pod obecną nazwą od 1992 . Określana jako prawicowa , przewodzi jej Borys Tarasiuk .
- Związek Chrześcijańsko-Demokratyczny (Християнсько-Демократичний Союз) – ugrupowanie chadeckie z Wołodymyrem Stretowyczem na czele.
- Ukraińska Partia Republikańska "Zjednoczenie" (Українська Республіканська Партія „Собор”, Sobór), kierowana przez Anatolija Matwijenkę , byłego premiera Autonomicznej Republiki Krymu .
- Ukraińska Partia Ludowa (Українська Народна Партія, UNP) Jurija Kostenki , odłam NRU.
- Naprzód, Ukraino! (Вперед, Україно!), formalnie przejęta przez Jurija Łucenkę jako partyjna reprezentacja ruchu Ludowa Samoobrona .
- Partia Obrońców Ojczyzny (Партія захисників Вітчизни), której liderem jest deputowany i jeden z dawnych liderów antykuczmowskiej opozycji Jurij Karmazin .
- Europejska Partia Ukrainy (Європейська партія України) deputowanego Mykoły Katerynczuka
- Pora (ПОРА), małe ugrupowanie młodych działaczy Pomarańczowej Rewolucji z posłem Władysławem Kaskiwem na czele.
- Ludowy Blok Łytwyna (Народний блок Литвина) – koalicja oligarchów i dawnych agrarystów skupionych wokół Wołodymyra Łytwyna , byłego przewodniczącego Rady Najwyższej. W 2006 obejmowała Partię Ludową (Народна Партія), powstałą z przekształcenia partii agrarnej, a także dwa małe ugrupowania (Partię Wszechukraińskiego Porozumienia Lewicy „Sprawiedliwość”, Партія Всеукраїнського Об'єднання Лівих „Справедливість”, Ukraińską Partię Chłopsko-Demokratyczną, Українська Селянська Демократична Партія). W 2007 odnowiony blok powołały Partia Ludowa i Partia Pracy Ukrainy (Трудова партія України), kierowana przez twórcę ukraińskiej konstytucji Mychajło Syrotę .
- Komunistyczna Partia Ukrainy (Комуністична Партія України, KPU) – kierowana przez Petra Symonenkę partia odwołująca się do ideologii komunistycznej . Założona w 1993 .
[ edytuj ] Pozostałe ugrupowania
- Socjalistyczna Partia Ukrainy (Соціалістична Партія України, SPU) – określana jako lewicowa . Od 2004 do 2006 pozostawała w ścisłym porozumieniu z ugrupowaniami Julii Tymoszenko i Wiktora Juszczenko , tworząc tzw. „pomarańczową koalicję”. Sojusz rozpadł się z chwilą wyboru przewodniczącego socjalistów, Ołeksandra Moroza na przewodniczącego Rady Najwyższej Ukrainy przy poparciu Partii Regionów . Od 2007 poza parlamentem.
- Postępowa Partia Socjalistyczna Ukrainy (Прогресивна соціалістична партія України, PSPU) – lewicowe i populistyczne stronnictwo Natalii Witrenko . W 2006 tworzyła „Blok Natalii Witrenko – Ludowa Opozycja” (razem ze Związkiem Rosyjsko-Ukraińskim „Ruś” (Партія „Русько-Український Союз (Русь)”)), który zdobył prawie 3% głosów. Od 2002 poza parlamentem.
- Partia Wicze (Віче) – w 2007 przyłączyła się do Partii Regionów.
- Zjednoczona Socjaldemokratyczna Partia Ukrainy (Соціал-демократична партія України (об'єднана), SDPU(O)) – oligarchiczne ugrupowanie Wiktora Medwedczuka i Leonida Krawczuka . W 2006 tworzyła koalicję „Opozycyjny Blok – Nie Tak!”, obejmujący także Republikańską Partię Ukrainy (Республіканська Партія України), ruch Kobiety dla Przyszłości (Жінки за Майбутнє), Wszechukraińskie Centrum Związkowe (Всеукраїнський Союзний Центр).
- Partia Zielonych Ukrainy (Партія Зелених України, PZU) – reprezentowana w Radzie Najwyższej III kadencji.
- Partia Przemysłowców i Przedsiębiorców Ukrainy (Партія промисловців і підприємців України, PPPU) – byłego premiera Anatolija Kinacha .
- UNA-UNSO (Українська Національна Асамблея – Українська Національна Самооборона)
- Kongres Ukraińskich Nacjonalistów (Конгрес Українських Націоналістів, KUN) – zarejestrowany w 1993 , skupia polityków orientacji nacjonalistycznej . Odwołuje się do tradycji OUN . Przewodniczącym partii jest Ołeksij Iwczenko .
- Partia Ludowo-Demokratyczna (Народно-демократична партія, NDP) – pierwsza odgórnie tworzona w latach 90. partia władzy celem wsparcia premiera Walerija Pustowojtenko . Zmarginalizowana po 2004 .
- Ogólnoukraińskie Zjednoczenie Swoboda – nacjonalistyczna

