Józef Wybicki – Wiki

Józef Wybicki

Z Wikipedii, szczawnica wolnej encyklopedii
Józef Wybicki
Józef Wybicki
Rogala
Rogala
Data urodzenia 29 września 1747
Miejsce urodzenia Będomin
Data śmierci 10 marca 1822
Miejsce śmierci Manieczki
Rodzina Wybiccy
Rodzice Piotr Wybicki
Konstancja z Lniskich Wybicka
Małżeństwo 1. Kunegunda Drwęska (1774-1775)
2. Estera Wierusz-Kowalska (1780)
Dzieci 2.1 Teresa Wybicka
2.2 Łukasz Wybicki
2.3 Józef Wybicki
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława
Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Dwór Józefa Wybickiego w Będominie, działki w szczawnicy obecnie siedziba Muzeum Hymnu Narodowego
Wikiźródła
Zobacz w Wikiźródłach teksty autorstwa Józefa Wybickiego

Józef Rufin Wybicki herbu Rogala (ur. 29 września 1747 w Będominie koło Kościerzyny na Kaszubach , szkoły policealne zm. 10 marca 1822 w Manieczkach koło Śremu ) – polski pisarz i polityk, crystal-vase adwokat, sypialnie autor słów do Mazurka Dąbrowskiego , depilacja laserowa senator-wojewoda Księstwa Warszawskiego od 1807 roku, suknie ślubne senator-wojewoda Królestwa Polskiego od 1815 roku [1] , stoły prezes Sądu Najwyższego Królestwa Polskiego w latach 1817 - 1820 , pozycjonowanie i optymalizacja odznaczony Orderem Orła Białego ( 1807 ), szczawnica Orderem Świętego Stanisława ( 1793 ), sypialnie Legią Honorową (1807) [2] .

Jego ojciec, fotele z masażem Piotr, monitoring był stronnikiem Stanisława Leszczyńskiego , kamery matką Wybickiego była Konstancja z Lniskich. Miał siedem sióstr: Mariannę, szczawnica Barbarę, soczewki kontaktowe Elżbietę, łóżka Rozalię, Zakopane apartamenty Justynę, Konstancję i jeszcze jedną (cztery wstąpiły do klasztoru) i brata Joachima, który został księdzem.

W 1753 r. wziął Wybickiego na wychowanie stryj , ksiądz Franciszek, u którego mieszkał dwa lata, a którym opiekował się do śmierci. W 1755 r. wstąpił do jezuickiego kolegium pod Gdańskiem , według relacji samego Wybickiego – szkoły źle prowadzonej i niepotrzebnych rzeczy uczącej. Spędził tam siedem lat, a w roku 1762 został wydalony ze szkoły za wzniecenie publicznego buntu. W wieku lat 15 został oddany do sądu grodzkiego na praktykę. Brał udział w elekcji Stanisława Augusta Poniatowskiego , nie został jednak na koronacji. W 1765 r. zmarł stryj Wybickiego, a jednocześnie Wybiccy musieli procesować się o swój majątek. Dzięki poparciu wojewody pomorskiego Jana Jerzego Flemminga , związanego z Familią , udało się obronić majątek, a Wybicki awansował na poddelegata grodzkiego w Skarszewach . Wyjechał następnie na praktykę do Trybunału Koronnego , będącego najwyższym sądem w Koronie .

W 1767 r. na sejmiku generalnym w Grudziądzu został wybrany posłem na sejm . Zaczął się wówczas kontaktować z przyszłymi członkami konfederacji barskiej .

Pomnik w Śremie przed ratuszem

Na sejmie 27 lutego , 1768 zaprotestował przeciwko planom posła rosyjskiego Nikołaja Repnina przeprowadzenia równouprawnienia dysydentów i dysunitów oraz zatwierdzenia praw kardynalnych . Według relacji współczesnych miał powiedzieć: gdy zwróconych na łono senatu więzionych senatorów i do stanu rycerskiego nie widzę przywróconego posła, nie widzę wolnego sejmu, ale widzę tylko gwałt i przemoc moskiewską, przeciwko tej więc się protestuje [3] . Miał odwagę pogrozić posłowi rosyjskiemu obnażoną szablą, jednak jego weto nie zostało zatwierdzone, sejm zawieszono, a Wybicki musiał uciekać z Warszawy .

Przystał wkrótce do nowo zawiązanej konfederacji barskiej, jednak jak sam twierdził, wstąpił do niej, by bronić ojczyzny przed Rosją . Daleki był od fanatyzmu katolickiego. Został konsyliarzem generalnym przy Jacku Kochańskim , kierującym sprawami zagranicznymi barżan. Po upadku Baru został wysłany z Chocimia z misją do biskupa kamienieckiego Adama Stanisława Krasińskiego . Odnalazł go w Cieszynie i razem z nim wyruszył do Paryża , by pertraktować o pomoc dla konfederatów, rozchorował się jednak i został w Wiedniu . Następnie był emisariuszem barżan na Prusy Królewskie i miał wciągnąć do konfederacji Gdańsk . Mógł liczyć na pomoc rezydenta francuskiego w Gdańsku. Po klęsce konfederatów pod Kcynią Wybicki zbiegł przez Gdańsk do Holandii . 10 października 1770 został studentem na Wydziale Prawa w Lejdzie jako Josephus Enkler. Rok później wrócił do kraju i został wysłany na misję dyplomatyczną do Wiednia. Otrzymał również awans na pułkownika. W Wiedniu spotkał się z księciem Antonim Barnabą Jabłonowskim (także konfederatem), z którym wiązały go już serdeczne stosunki. Po klęsce polityki barskiej i podziale kraju Wybicki wrócił do Będomina.

Osiadł w Folwarku, który rozbudował i unowocześnił. Prawdopodobnie we wrześniu 1774 ożenił się z Kunegundą Drwęską herbu Gozdawa (Kunusią), starszą od niego o siedemnaście lat. Ponieważ matka Wybickiego nie wyraziła zgody na ślub, państwo młodzi nie mieszkali jakiś czas w Będominie. W końcu matka zgodziła się na przybycie Wybickich, wkrótce jednak będąca w ciąży Kunegunda zmarła, a jej teściowa również niedługo potem. Po tych doświadczeniach Wybicki wrócił do polityki. 12 lipca 1775 został podwojewódzkim poznańskim. Był członkiem komisji opracowującej Zbiór praw sądowych . Po raz drugi Wybicki ożenił się w dniu 11 września 1780 roku. Ceremonia ślubna miała miejsce w drewnianym, pokrytym w całości polichromią autorstwa franciszkanina Adama Swacha i istniejącym w niezmienionej formie do dziś kościele Podwyższenia Krzyża Św. w Wełnie , a wybranką przyszłego autora "Mazurka Dąbrowskiego" była Estera Wierusz-Kowalska.

Tablica pamiątkowa na ścianie budynku Biblioteki Miejskiej w Bydgoszczy - gdzie pracował m.in. w Trybunale Koronnym
Elewacja budynku na Chwaliszewie w Poznaniu

W 1793 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława [4] . Wziął udział w insurekcji kościuszkowskiej , mianowany generałem-majorem milicji pomorskiej. W lecie 1794 został komisarzem cywilno-wojskowym ziemi czerskiej przy dywizji gen. Stanisława Mokronowskiego . Uczestniczył w obronie Warszawy przed szturmem prusko - rosyjskim .

Na emigracji był współtwórcą Legionów . Wyrazem podziwu dla tworzących się oddziałów i ich wodza była napisana przez niego Pieśń Legionów Polskich we Włoszech znana jako Mazurek Dąbrowskiego – pieśń, która stała się później polskim hymnem . Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim 1806 roku . Od 1806 do 1807 prefekt departamentu płockiego w Księstwie Warszawskim .

Według niektórych źródeł około 1813 roku uznał, że Polska powinna zacząć współpracować z Rosjanami .

Został pochowany w Brodnicy k. Śremu, gdzie obecnie znajduje się jego pusty grób. W 1923 roku szczątki zostały przeniesione do Poznania do krypty przy kościele św. Wojciecha , gdzie spoczywają zasłużeni Wielkopolanie.

Na herbie rodu Wybickich, znajdują się rogi jelenia i bawoła. Herb Rogala jest w tonacji biało-czerwonej.

Imię Józefa Wybickiego noszą m.in.:

Ponadto Józef Wybicki jest patronem ulic m.in. w: Augustowie , Bydgoszczy , Czempiniu , Gdyni , Grudziądzu , Koninie , Kościerzynie , Krakowie , Lesznie , Malborku , Manieczkach , Margoninie , Miastku , Ostrowie Wielkopolskim , Pelplinie , Pile , Poznaniu , Rumi , Skarszewach , Sosnowcu , Sopocie , Swarzędzu , Szczecinie , Szczecinku , Śremie , Toruniu , Wolsztynie i Wrześni .

[ edytuj ] Miejsca pamięci

Miejsca poświęcone pamięci Józefa Wybickiego

  • Dwór Józefa Wybickiego w Będominie , obecnie siedziba Muzeum Hymnu Narodowego
  • Izba Pamięci w Margoninie
  • Izba Pamięci Józefa Wybickiego w Zespole Szkół w Parkowie
  • Dworek w Manieczkach (tam tworzył swoje największe dzieła), dziś jest to muzeum J. Wybickiego.

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. ↑ Małgorzata Karpińska, Senatorowie, posłowie i deputowani Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, Warszawa 2002 , s. 98.
  2. ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 281.
  3. ↑ Władysław Zajewski Józef Wybicki, Warszawa 1983
  4. ↑ Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006 , s. 209.
p  •  d  •  e
Rada Zastępcza Tymczasowa 1794
Banner of Kościuszko Uprising.PNG
p  •  d  •  e
Komisja Rządząca Księstwa Warszawskiego
Godło Księstwa Warszawskiego

Warning: include_once(/home/legavenue/ftp/strony/lafsen.com/logowanie_lafsen.php) [ function.include-once ]: failed to open stream: No such file or directory in /home/legavenue/ftp/strony/lafsen.net/wiki/index.php on line 73

Warning: include_once() [ function.include ]: Failed opening '/home/legavenue/ftp/strony/lafsen.com/logowanie_lafsen.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/legavenue/ftp/strony/lafsen.net/wiki/index.php on line 73
| HOME | wikipedia | quady
Ban Ki Mun potępia plany spalenia Koranu
Sekretarz generalny ONZ Ban Ki Mun potępił plany publicznego spalenia Koranu przez członków małego Kościoła ewangelikalnego na Florydzie, oceniając, że "żadna religia" nie może tolerować takich działań.
Jakubiak: Odwołam się od decyzji o zawieszeniu
Elżbieta Jakubiak zapowiedziała dziś wieczorem, że odwoła się od decyzji o zawieszeniu w prawach członka PiS. "W polityce trzeba być twardym" - powiedziała w TVN24.
CIA: Nie omawiamy publicznie lokalizacji więzień
Amerykańska Centralna Agencja Wywiadowcza wymijająco skomentowała doniesienia Associated Press o torturach wobec więźnia podejrzanego o terroryzm, stosowanych jakoby w tajnym więzieniu CIA w Polsce.
USA: Sprawa tajnych lotów CIA nie trafi do sądu
Federalny sąd apelacyjny w USA oddalił dzisiaj pozew przeciwko filii Boeinga, której zarzucono transportowanie podejrzanych o terroryzm do tajnych więzień CIA w różnych krajach, gdzie byli poddawani torturom.
Merkel potępiła plany spalenia Koranu w USA
Kanclerz Niemiec Angela Merkel potępiła plany publicznego spalenia Koranu przez członków małego Kościoła na Florydzie. "To po prostu obraźliwe, odrażające, po prostu niewłaściwe" - powiedziała w Poczdamie Merkel, cytowana przez agencję dpa.