III Republika Francuska – Wiki

III Republika Francuska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji , szukaj
Troisième République
Trzecia Republika
II Cesarstwo Francuskie 1870-1940 Francja Vichy
Flaga Francji
Godło Francji
Flaga Francji Godło Francji
Dewiza : ( fr. Liberté, égalité, fraternité) ' Wolność, równość, braterstwo '
Hymn : La Marseillaise
(Marsylianka)
Położenie Francji
Język urzędowy francuski
Język używany francuski
Stolica Paryż
Ustrój polityczny republika
Ostatnia głowa państwa Prezydent Albert Lebrun
Liczba ludności  ()
 • całkowita 
 •  gęstość zaludnienia

35 565 800
osób/km²
Jednostka monetarna frank francuski
Obalenie Napoleona III 4 września 1870
Przegrana bitwa o Francję 22 czerwca 1940
Religia dominująca rzymskokatolicyzm
Strefa czasowa UTC +1
Mapa Francji
Mapa Francji z 1885

Trzecia Republika Francuska ( franc. Troisième Republique) – proklamowana 4 września 1870 r., trwała 70 lat, do klęski Francji , zawarcia separatystycznego zawieszenia broni z III Rzeszą i udzielenia przez francuskie Zgromadzenie Narodowe 10 lipca 1940 r. z pominięciem Prezydenta Republiki Alberta Lebrun nadzwyczajnych pełnomocnictw premierowi - marszałkowi Petain , który na ich podstawie ogłosił się "głową państwa francuskiego" ( fr. L' Etat Francais). Sukcesorem III Republiki była w ten sposób Francja Vichy .

Spis treści

[ edytuj ] Okres do I wojny światowej (1870-1914)

Po zakończeniu wojny domowej w 1871 r. pomiędzy rządem wersalskim a komunardami paryskimi, prezydentem III Republiki Francuskiej został dotychczasowy szef rządu Adolf Thiers , głównie za zasługi w rozbiciu Komuny Paryskiej , za co z kolei ulica paryska zwała go „okrutnym karłem”. Starał się on przede wszystkim o szybką spłatę 5 miliardów kontrybucji wojennej, od której Niemcy uzależnili wycofanie swych wojsk okupacyjnych z Francji. Udało mu się to, dzięki znacznemu podniesieniu podatków pośrednich i podatkowi gruntowego.

Mimo licznych prób wskrzeszenia monarchii, nie udawało się tego dokonać, wobec sporów wśród jej zwolenników. Republika więc trwała, a nawet rozwijała się pomyślnie, czemu sprzyjał długi okres pokoju, trwający do 1914 r. W 1875 r. uchwalona została nowa konstytucja, która znacznie umocniła władzę prezydenta, czyniąc zeń praktycznie monarchę bez korony. Mimo protestów prawicy „ Marsylianka ” stała się hymnem państwowym, a dzień zdobycia Bastylii 14 lipca świętem narodowym. Upowszechnione i rozbudowane zostało szkolnictwo wszystkich typów. Nastąpiła liberalizacja prasy i wydawnictw książkowych. Rozwinęło się ustawodawstwo socjalne. Utrzymujące się rządy prawicowe prowadziły politykę klerykalną, m.in. w reakcji na Komunę Paryską rozpoczęto w 1876 r. budowę wielkiej, białej bazyliki Sacre Coeur na Wzgórzu Montmartre w Paryżu, gdzie zaczął się ruch komunardów .

W okresie 1880 - 1914 r. produkcja przemysłowa podwoiła się i przekroczyła połowę produkcji globalnej Francji, która stała się w ten sposób państwem przemysłowo-rolniczym. Rozwinęły się stare i powstały nowe gałęzie przemysłu: górnictwa węglowego, czarnej metalurgii, aluminium, samochodowy, tekstylny, nawozów sztucznych, kinematograficzny i inne. Sieć kolejowa we Francji osiągnęła 50 tys. kilometrów długości. Spektakularnym obrazem gospodarczego rozwoju Francji były wystawy światowe, urządzone w Paryżu w 1889 r., w stulecie Wielkiej Rewolucji Francuskiej , oraz w 1900 r. Po pierwszej w Paryżu pozostała 300-metrowej wysokości stalowa, ażurowa konstrukcja wieży inż. Gustawa Eiffla , druga ściągnęła rekordową ilość ponad 50 mln zwiedzających. Podczas jej trwania odbyły się w Paryżu II Światowe Igrzyska Sportowe i nastąpiło uruchomienie pierwszej linii metra paryskiego, liczącego 16 stacji. Ostatnie dziesięciolecia we Francji przed I wojną światową to Belle époque (piękna epoka). Kwitło życie artystyczne, w sztuce zapanował impresjonizm i secesja (sztuka) , w 1895 r. narodziło się kino, a prasa awansowała do roli masowego medium. Przykładem znaczenia prasy była tzw. afera Dreyfusa , która przez 10 lat angażowała emocje Francuzów.

W latach III Republiki, Francja utrwaliła swe władztwo kolonialne w Algierii , Maroku , Tunezji i na Madagaskarze , a także rozszerzyła swe kolonie o Francuską Afrykę Równikową i Zachodnią, Mauretanię , Senegal i Kongo (francuskie) w Afryce oraz o Północny Wietnam , Laos i Kambodżę w Indochinach. Gdy w 1904 r. Francja akceptowała włączenie Państwa Kościelnego do Królestwa Włoch i ustalenie Rzymu jako jego stolicy, nastąpiło zerwanie stosunków z Watykanem. Spór skończył się zniesieniem konkordatu , pełnym rozdziałem Kościoła od państwa, zlikwidowaniem subwencji państwowych dla Kościoła i upaństwowieniem jego majątku.

Równocześnie od początków XX w. narastała wrogość między Francją i Niemcami, oba państwa zawiązały wrogie sobie ugrupowania: Trójporozumienia , czyli Ententy , i Trójprzymierza państw centralnych, które rozpoczęły intensywny wyścig zbrojeń , co zaowocowało wybuchem I wojny światowej w 1914 r.

France Ancient.svg     Historia Francji     Francja
Monografie: Systemy ustrojowe:

Historia Galii
Francja wczesnośredniowieczna
Francja średniowieczna
Francja wczesnonowożytna
Francja w XVIII wieku
Francja w XIX wieku
Francja w XX wieku

Państwo frankijskie
Imperium Karolińskie
Państwo zachodniofrankijskie
Królestwo Francji
I Republika Francuska
Dyrektoriat
Konsulat
I Cesarstwo Francuskie
Restauracja Burbonów
Monarchia lipcowa
II Republika Francuska
II Cesarstwo Francuskie
III Republika Francuska
Francja Vichy
Rząd tymczasowy Republiki Francuskiej
IV Republika Francuska
V Republika Francuska

Dynastie:

Merowingowie
Karolingowie
Kapetyngowie
Walezjusze
Burbonowie
Bonapartowie

[ edytuj ] I wojna światowa (1914-1918)

Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem . Jeśli możesz, rozbuduj ją .

[ edytuj ] Międzywojnie (1918-1939)

Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem . Jeśli możesz, rozbuduj ją .

[ edytuj ] II wojna światowa (1939-1940)

Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem . Jeśli możesz, rozbuduj ją .

[ edytuj ] Zobacz też

| HOME | wikipedia | quady
Kaczyński: W żadnym wypadku tego nie akceptujemy
PiS nie zgadza się na podwyższenie wieku emerytalnego dla kobiet i mężczyzn - powtórzył prezes partii Jarosław Kaczyński. Jak mówił, nie chodzi o to, aby zabraniać ludziom pracy do 67. roku życia, ale o to, by było to dobrowolne.



Jest zgoda sądu na ekstradycję Ignatienki do Rosji
Sąd w Nowym Sączu zgodził się na ekstradycję do Rosji byłego zastępcy prokuratora obwodu moskiewskiego Aleksandra Ignatienki, ściganego m.in. za przestępstwa korupcyjne.



"To spotkanie z niewiadomą" - dowiercili się do jeziora
Rosjanie dowiercili się do jeziora Wostok - największego w Antarktyce, izolowanego od milionów lat od wpływu środowiska zewnętrznego - potwierdził w środę rosyjski Instytut Badań Arktycznych i Antarktycznych.



Ministerstwo kultury ujawnia kolejne instrukcje ws. ACTA
Ministerstwo kultury ujawniło dziś sześć kolejnych instrukcji dla polskiej delegacji, która w 2009 i 2010 r. brała udział w negocjacjach ws. umowy ACTA. Mowa jest w nich m.in. o potrzebie zapewnienia przejrzystości międzynarodowych negocjacji ws. ACTA.



Gowin do Służby Więziennej: Macie we mnie orędownika
Macie we mnie orędownika nowoczesnych rozwiązań w więziennictwie - powiedział minister sprawiedliwości Jarosław Gowin, zwracając się do funkcjonariuszy Służby Więziennej w dniu jej święta. Uważa on, że Służba Więzienna prawidłowo wypełnia swe zadania.