Encyklopedia Britannica – Wiki

Encyklopedia Britannica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji , szukaj
Reklama encyklopedii z 1913 roku

Encyklopedia Britannica ( ang. Encyclopædia Britannica) – najstarsza wydawana do chwili obecnej i najbardziej prestiżowa encyklopedia angielskojęzyczna. Artykuły w niej zamieszczane uważane są powszechnie[ przez kogo? ] za wiarygodne i dokładne.

Spis treści

[ edytuj ] Historia encyklopedii

Wydawana od XVIII w Edynburgu w Szkocji . W przeciwieństwie do Wielkiej Encyklopedii Francuskiej była bardzo zachowawcza, późniejsze wydania były zwykle dedykowane monarchii panującej. W 1870 wydawnictwo zostało przeniesione do Londynu . 11. edycja encyklopedii, wydana w 1911 wspólnie z Uniwersytetem Cambridge , uważana jest za klasyczne wydanie Encyklopedii Britanniki, reprezentujące sumę wiedzy dostępnej u progu XX, znajduje się w domenie publicznej i jest rozwijana w ramach Projektu Gutenberg jako Project Gutenberg Encyclopedia.

Po wydaniu 11. edycji znak handlowy i prawa do publikacji encyklopedii zostały sprzedane wydawnictwu Sears Roebuck z Chicago , które następnie w 1941 odstąpiło je Uniwersytetowi Chicagowskiemu . W styczniu 1996 wydawnictwo Encyclopædia Britannica Inc. zostało kupione przez szwajcarskiego milionera Jacqui Safra . 11. edycja liczy sobie 29 tomów i 44 miliony wyrazów.

W 2004 pełna wersja Encyklopedii Britannica zawierała ok. 120 tysięcy artykułów, liczących razem około 44 milionów słów. Wydawana jest w formie książkowej, dostępna on-line, na płytach CD-ROM oraz DVD-ROM . Artykuły do bieżących wydań powstały staraniem ponad czterech tysięcy współpracowników. Ok. 35% zawartości encyklopedii zostało przepisanych lub napisanych od nowa w ostatnich dwóch latach.

Obecnie korzystanie z encyklopedii on-line jest płatne. Opłata roczna wynosi $ 69, 95 (2009).

Od 2008 redakcja EB współpracuje przy edycji TIME Almanac .

[ edytuj ] Historia wydań

Wydanie Data publikacji Objętość Redaktorzy
1. 1768–1771 3 tomy William Smellie
2. 1777–1784 10 tomów James Tytler
3. 1788–1797, sup. 1801 18 tomów i 2 sup. [1] Colin Macfarquhar i George Gleig
4. 1801–1809 20 tomów James Millar
5. 1815 20 tomów James Millar i Thomas Bonar
6. 1820–1823, sup. 1815–1824 20 tomów i 6 sup. [2] Charles Maclaren i Macvey Napier
7. 1830–1842 21 tomów Macvey Napier
8. 1853–1860 22 tomy [3] Thomas Stewart Traill
9. 1875–1889 25 tomów [4] Thomas Spencer Baynes (do 1880, później W. Robertson Smith)
10. 1902–1903 wydanie 9. + 11 sup. [5] Sir Donald Mackenzie Wallace, Hugh Chisholm i Arthur T. Hadley z pomocą Franklina H. Hoopera
11. 1910–1911 29 tomów Hugh Chisholm
12. 1921–1922 wydanie 11. + 3 sup. [6] Hugh Chisholm
13. 1926 wydanie 11. + 3 sup. [7] James Louis Garvin
14. 1929–1973 24 tomy [8] James Louis Garvin z pomocą Franklina H. Hoopera
15. 1974–1984 30 tomów [9] Mortimer J. Adler, William Benton i Charles E. Swanson
1985– 32 tomy [10]

Pierwsze wydanie CD-ROM zostało przygotowane w 1994. W tym czasie została także udostępniona płatna możliwość korzystania z encyklopedii on-line. W 1999 dostęp ten był bezpłatny. Nie wydawano także uaktualnianych wersji drukowanych. Eksperyment ten zakończył się w 2001, a nowa wersja drukowana została wydana w 2002.

[ edytuj ] Edycja polska

Encyklopedia Britannica w wersji polskiej była wydawana przez Wydawnictwo Kurpisz w latach 1997–2005 pod tytułem "Britannica - edycja polska" i – wraz z suplementami – obejmowała 49 tomów [11] .


Przypisy

  1. ↑ sup. = suplement
  2. ↑ Suplementy do wydań czwartego, piątego i szóstego Encyclopaedia Britannica. Zawierają wstępne rozważania na temat historii nauki.
  3. ↑ Wydania ósme i czternaste zawierały osobne indeksy.
  4. ↑ Wydanie 9. zawierało artykuły autorstwa wybitnych osobistości tamtych czasów, jak na przykład artykuł Jamesa Maxwella na temat elektryczności i magnetyzmu oraz Williama Thomsona (który później przyjął imię Lord Kelvin) na temat ciepła .
  5. ↑ Wydanie 10. zawierało tom map i zbiorczy indeks tomów wydań 9. i 10.
  6. ↑ Tomy 30–32 Nowe tomy stanowią, w połączeniu z dwudziestoma dziewięcioma tomami wydania jedenastego, wydanie dwunaste.
  7. ↑ Suplement ten zastąpił poprzedni suplement: Trzy nowe tomy suplementu stanowią, wraz z tomami najnowszego wydania, wydanie trzynaste.
  8. ↑ Wydanie to było pierwszym, które było uaktualniane (zazwyczaj corocznie).
  9. ↑ Wydanie 15. (nazwane "Britannica 3") zostało wydane jako wiele zbiorów: 10-tomowa Micropædia (zawierająca krótkie artykuły i służąca za indeks), 19-tomowa Macropædia oraz Propædia.
  10. ↑ W roku 1985 system wydań został zmodyfikowany – Micropædia przestała służyć za indeks. Zamiast tego zostały dodane dwa osobne tomy indeksu. Artykułu zbioru Macropædia zostały skonsolidowane w mniej bardziej rozbudowanych (na przykład osobne artykuły o 50 stanach Stanów Zjednoczonych zostały włączone do artykułu "Stany Zjednoczone Ameryki"), przy czym niektóre artykuły średniej wielkości zostały przeniesione do Micropædii.
  11. ↑ Britannica – edycja polska / red. Wojciech Wolarski. T. 1–49 (wraz z suplementem). Poznań : Kurpisz, 1997–-2005.

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg
  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Ilustracje z encyklopedii

| HOME | wikipedia | quady
Kaczyński: W żadnym wypadku tego nie akceptujemy
PiS nie zgadza się na podwyższenie wieku emerytalnego dla kobiet i mężczyzn - powtórzył prezes partii Jarosław Kaczyński. Jak mówił, nie chodzi o to, aby zabraniać ludziom pracy do 67. roku życia, ale o to, by było to dobrowolne.
Jest zgoda sądu na ekstradycję Ignatienki do Rosji
Sąd w Nowym Sączu zgodził się na ekstradycję do Rosji byłego zastępcy prokuratora obwodu moskiewskiego Aleksandra Ignatienki, ściganego m.in. za przestępstwa korupcyjne.
"To spotkanie z niewiadomą" - dowiercili się do jeziora
Rosjanie dowiercili się do jeziora Wostok - największego w Antarktyce, izolowanego od milionów lat od wpływu środowiska zewnętrznego - potwierdził w środę rosyjski Instytut Badań Arktycznych i Antarktycznych.
Ministerstwo kultury ujawnia kolejne instrukcje ws. ACTA
Ministerstwo kultury ujawniło dziś sześć kolejnych instrukcji dla polskiej delegacji, która w 2009 i 2010 r. brała udział w negocjacjach ws. umowy ACTA. Mowa jest w nich m.in. o potrzebie zapewnienia przejrzystości międzynarodowych negocjacji ws. ACTA.
Gowin do Służby Więziennej: Macie we mnie orędownika
Macie we mnie orędownika nowoczesnych rozwiązań w więziennictwie - powiedział minister sprawiedliwości Jarosław Gowin, zwracając się do funkcjonariuszy Służby Więziennej w dniu jej święta. Uważa on, że Służba Więzienna prawidłowo wypełnia swe zadania.