Blok Julii Tymoszenko – Wiki

Blok Julii Tymoszenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji , szukaj
Blok Julii Tymoszenko
Blok Juliji Tymoschenko Блок Юлії Тимошенко.jpg
Skrót BJuT
Lider Julia Tymoszenko
Data założenia 2001
Ideologia polityczna patriotyzm , solidaryzm , socjalliberalizm
Barwy purpura , biel
Obecni posłowie 156
strona oficjalna

Blok Julii Tymoszenko ( ukr. Блок Юлії Тимошенко, BJuT) – ukraińska koalicja polityczna skupiona wokół Julii Tymoszenko .

Spis treści

[ edytuj ] Historia

[ edytuj ] Powstanie i wybory 2002

Blok został powołany na jesieni 2001 przed wyborami parlamentarnymi w 2002, w których zdobył 7, 2% głosów i 21 mandatów w 450-osobowym parlamencie. W skład koalicji weszło kilka umiarkowanie nacjonalistycznych oraz centrolewicowych partii:

Wkrótce po wyborach Sobór i URP połączyły się, tworząc nowe ugrupowanie pod nazwą Ukraińska Partia Republikańska "Zjednoczenie" (Українська Республіканська Партія "Собор", Sobór).

[ edytuj ] Lata 2002-2005

Koalicja pozostała w opozycji do nowego rządu Wiktora Janukowicza , tracąc kilku deputowanych, którzy przeszli do wspierającej Leonida Kuczmę większości.

W wyborach prezydenckich w 2004 Blok poparł Wiktora Juszczenkę , aktywnie działał w ramach pomarańczowej rewolucji . Po wyborczym zwycięstwie, 24 stycznia 2005 przewodnicząca sojuszu Julia Tymoszenko została premierem, Blok stał się natomiast częścią koalicji rządowej. Najbliższy współpracownik liderki Ołeksandr Turczynow objął stanowisko szefa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. Jednak już 8 września 2005 koalicja rządowa się rozpadła, a Julia Tymoszenko została odwołana przez prezydenta. Blok, który formalnie opuściła partia Sobór, przeszedł do opozycji.

[ edytuj ] Wybory 2006

Przed wyborami parlamentarnymi porozumienie o wspólnym starcie podpisali przedstawiciele Batkiwszczyny i Ukraińskiej Partii Socjaldemokratycznej. Dodatkowo blok wzmocniła grupa polityków partii Reformy i Porządek (m.in. były wicepremier Mykoła Tomenko i były minister gospodarki Serhij Teriochin ), działacze Soboru skupieni wokół Łewka Łukjanenki , nacjonalistyczny poseł Andrij Szkil . Na listę wyborczą przyjęto także znaczną grupę oligarchów, w tym licznych deputowanych biznesmenów i agrarystów do 2004 wspierających większość. Do Batkiwszczyny przystąpili m.in. posłowie Kostiantyn Żewaho (znajdujący się w pierwszej dziesiątce rankingu najbogatszych Ukraińców), Tarieł Wasadze (prezes konsorcjum UkrAvto ), Bohdan Hubski (partner biznesowy Wiktora Medwedczuka , nazywany kuczmowskim kasjerem), bracia Buriakowie i inni.

Koalicja stała się konkurentem "pomarańczowej" Naszej Ukrainy . W wyborach otrzymała 22, 29% głosów, zajmując drugie miejsce (za Partią Regionów ), otrzymując 129 mandatów.

[ edytuj ] Lata 2006-2007

Po bezskutecznych próbach reaktywacji tzw. pomarańczowej koalicji i przejściu socjalistów na stronę Wiktora Janukowicza , Blok znalazł się w opozycji. Na początku 2007 podpisano porozumienie o współpracy z Blokiem Nasza Ukraina . Koalicja wsparła dekret prezydenta o rozwiązaniu Rady Najwyższej i rozpisaniu przedterminowych wyborów. Jednocześnie do parlamentarnej większości przeszło ponad 20 deputowanych (przy czym wobec Bloku wykazała przeważająca większość partyjnych sponsorów).

[ edytuj ] Wybory 2007 i nowy rząd

Poparcie dla bloku w wyborach 2007

Na potrzeby wyborów parlamentarnych rozpisanych ostatecznie na 30 września 2007 odnowiono skład koalicji, którą utworzyły:

W pierwszej dziesiątce listy wyborczej BJuT znaleźli się m.in. Julia Tymoszenko , Ołeksandr Turczynow , Mykoła Tomenko , Andrij Szewczenko , Hryhorij Omelczenko oraz liderzy koalicjantów Wiktor Pynzenyk i Jewhen Kornijczuk .

Koalicja uzyskała ponad 30% poparcia, przegrywając ponownie tylko z Partią Regionów . W Radzie Najwyższej Ukrainy VI kadencji Blok uzyskał 156 mandatów deputowanych (posłami zostali wszyscy ubiegający się o reelekcję parlamentarzyści poprzedniej kadencji).

W grudniu 2007 Julia Tymoszenko stanęła na czele koalicyjnego rządu BJuT i Naszej Ukrainy-Ludowej Samoobrony , a przedstawiciele jej ugrupowania objęli około połowy resortów.

[ edytuj ] Poparcie w wyborach

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie (lista krajowa) Zmiana punktów procentowych Lista krajowa Zmiana Okręgi jednomandatowe [1] Zmiana Suma
2002 7, 25% 22 0 22
2006 22, 29% Green Arrow Up Darker.svg 15, 04 129 Green Arrow Up Darker.svg 108 129
2007 30, 71% Green Arrow Up Darker.svg 8, 42 156 Green Arrow Up Darker.svg 27 156

Przypisy

  1. wyłącznie w 2002

[ edytuj ] Zobacz też

[ edytuj ] Źródła

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

| HOME | wikipedia | quady
Kaczyński: W żadnym wypadku tego nie akceptujemy
PiS nie zgadza się na podwyższenie wieku emerytalnego dla kobiet i mężczyzn - powtórzył prezes partii Jarosław Kaczyński. Jak mówił, nie chodzi o to, aby zabraniać ludziom pracy do 67. roku życia, ale o to, by było to dobrowolne.



Jest zgoda sądu na ekstradycję Ignatienki do Rosji
Sąd w Nowym Sączu zgodził się na ekstradycję do Rosji byłego zastępcy prokuratora obwodu moskiewskiego Aleksandra Ignatienki, ściganego m.in. za przestępstwa korupcyjne.



"To spotkanie z niewiadomą" - dowiercili się do jeziora
Rosjanie dowiercili się do jeziora Wostok - największego w Antarktyce, izolowanego od milionów lat od wpływu środowiska zewnętrznego - potwierdził w środę rosyjski Instytut Badań Arktycznych i Antarktycznych.



Ministerstwo kultury ujawnia kolejne instrukcje ws. ACTA
Ministerstwo kultury ujawniło dziś sześć kolejnych instrukcji dla polskiej delegacji, która w 2009 i 2010 r. brała udział w negocjacjach ws. umowy ACTA. Mowa jest w nich m.in. o potrzebie zapewnienia przejrzystości międzynarodowych negocjacji ws. ACTA.



Gowin do Służby Więziennej: Macie we mnie orędownika
Macie we mnie orędownika nowoczesnych rozwiązań w więziennictwie - powiedział minister sprawiedliwości Jarosław Gowin, zwracając się do funkcjonariuszy Służby Więziennej w dniu jej święta. Uważa on, że Służba Więzienna prawidłowo wypełnia swe zadania.