B43
| B43 | |
| |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Typ | swobodnie opadająca |
| Przeznaczenie | termojądrowa |
| Historia | |
| Data konstrukcji | 1955 - 1960 |
| Lata produkcji | 1960 - 1970 |
| Używana w latach | 1961 - lata 90. XX wieku |
| Dane techniczne | |
| Długość | 3800 - 4160 mm |
| Średnica | 460 |
| Rozpiętość | 860 mm |
| Masa | 936 - 964 kg |
| Równoważnik trotylowy | 1 MT |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Stany Zjednoczone | |
B43 – amerykańska bomba termojądrowa (wodorowa).
[ edytuj ] Historia
W 1955 roku amerykańskie siły zbrojne zamówiły nowy typ bomby wodorowej o masie nie przekraczającej 680 kg. Nowa bomba miała też mieć niewielkie wymiary i masę i być przystosowana do przenoszenia przez samoloty lotnictwa taktycznego US Air Force , Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych i Marynarkę Wojenną Stanów Zjednoczonych .
Nową bombę zatwierdzono do produkcji w 1960 roku. Oficjalnie przyjęta do uzbrojenia została w 1961 roku. Seryjne egzemplarze były cięższe niż planowane 680 kg (ważyły ponad 900 kg). Bomba B43 była produkowana w kilku wersjach:
- Mod 0 - o długości 3, 8 m jest wyposażona w stalowy grot i przeznaczona do niszczenia celów umocnionych,
- Mod 1 - o długości 4, 16 m jest wyposażona w radarowy zapalnik zapewniający detonację na określonej wysokości; wysokość detonacji mogła być programowana wyłącznie na ziemi,
- Mod 2, 4, 5 - wersje wyposażone w zapalniki z bardziej rozbudowanymi systemami zabezpieczeń.
Bomba B43 mogła być przenoszona przez samoloty B-52 , B-58 , FB-111 , F-4 , F-16 , A-4 , A-6 , A-7 .
5 listopada 1965 roku jedna z bomb B43 została zagubiona u wybrzeży Japonii w wyniku katastrofy samolotu A-4. Bomby tej nie udało się nigdy odnaleźć. Produkcję bomby B43 zakończono w 1970 roku po wyprodukowaniu około 1000 sztuk.
Bomba B43 została wycofana z uzbrojenia w latach 90. XX wieku .
[ edytuj ] Bibliografia
- Andrzej Kiński, Amerykańskie bomby atomowe, Nowa Technika Wojskowa 10/95, ISSN 1230-1655

